Login

Δεν έχετε εγγραφεί ακόμα;

Ξεχάσατε το λογαριασμό σας;

Print
Δημοσιεύτηκε: 14/02/2012

Πώς ο Γκλούσκαπ βρήκε το Καλοκαίρι (Παραμύθι των Αλγκοκίνων Ινδιάνων)

Στη χαραυγή του χρόνου, στη Χώρα της Ανατολής, ζούσε μια φυλή Ινδιάνων, τα Παιδιά του Φωτός.

Είχαν για αρχηγό τους τον Γκλούσκαπ, που τους νοιαζόταν και τους φρόντιζε.

 

Κάποτε έπεσε στη χώρα βαρύ κρύο. Τα πάντα σκεπάστηκαν από χιόνι και πάγο. Η παγωνιά δεν άφηνε το καλαμπόκι να μεγαλώσει ούτε τη φωτιά να ζεστάνει τον κόσμο. Οι άνθρωποι πέθαιναν από την πείνα και το κρύο.

Ήταν η παγωμένη ανάσα του γίγαντα Χειμώνα, που έφερε την παγωνιά. Ο Γκλούσκαπ ξεκίνησε να πάει στο Βορρά, στη Χώρα του Πάγου, για να τον βρει.

Τον βρήκε στην καλύβα του, που ήταν φτιαγμένη από πάγο. Ο Χειμώνας τον καλωσόρισε, τον έβαλε να καθίσει αναπαυτικά και του πρόσφερε μία πίπα. Καθώς κάπνιζαν, ο Χειμώνας άρχισε να του διηγείται ιστορίες του παλιού καιρού, τότε που βασίλευε παντού, και που όλη η γη κειτόταν σιωπηλή, λευκή και όμορφη κάτω από τον παγωμένο μανδύα του. Κι όσο του ανιστορούσε την ηρεμία και τη γαλήνη της ακινησίας, η ψυχρή γοητειά του μάγεψε τον Γκλούσκαπ, που σιγά σιγά ένιωσε το σώμα του να βαραίνει όλο και περισσότερο, και να βλέφαρά του να κλείνουν αργά, ώσπου αποκοιμήθηκε βαθιά.

Ο ύπνος του κράτησε έξι ολόκληρους μήνες! Τόσο άντεξαν τα μάγια. Μόλις πέρασαν οι έξι μήνες, η δύναμη του Γκλούσκαπ νίκησε, και ο Γκλούσκαπ ξύπνησε.


Τότε πήρε το δρόμο για τη χώρα του. Στο δρόμο τον συνάντησε ο σοφός αγγελιοφόρος του, η Αγριόπαπια, που του έφερε παράξενα νέα: υπήρχε, λέει, ένας τόπος, μακριά, στο Νότο, όπου κάνει πάντα ζέστη. Εκεί ζούσαν οι φωτεινές νεράιδες, που είχαν για βασίλισσα την πιο όμορφη νεράιδα του κόσμου, το Καλοκαίρι. Η Αγριόπαπια ήταν βέβαιη ότι η θερμή γοητεία αυτής της νεράιδας θα έλιωνε την παγωμένη καρδιά του Χειμώνα. Ο Γκλούσκαπ αποφάσισε να πάει να τη βρει.

 

Κατέβηκε στην παραλία, τραγούδησε ένα μαγικό τραγούδι και αμέσως ήρθε η φίλη του, η φάλαινα.

Τον πήρε στην πλάτη της και ταξίδεψαν μαζί για πολλές ημέρες. Κάθε μέρα το νερό γινόταν πιο ζεστό και ο αέρας ελαφρύτερος και γλυκύτερος.

Μυρωδιές από λουλούδια και φρούτα έρχονταν από τ΄ακρογιάλια. Η φάλαινα πλησίασε στην ακτή και άφησε τον Γκλούσκαπ. Εκείνος προχώρησε βαθιά στην ενδοχώρα και μπήκε στο πυκνό δάσος.

Σε κάθε του βήμα η ζέστη γινόταν πιο έντονη, αλλά αυτός συνέχισε να περπατάει, ώσπου έφτασε στην καρδιά του δάσους.

Εκεί, ένας κύκλος από φωτεινά πλάσματα στροβιλιζόταν χορεύοντας. Στη μέση του κύκλου λικνιζόταν μια παρουσία πιο φωτεινή από όλες τις άλλες! Τα μαύρα γυαλιστερά μαλλιά της ήταν στεφανωμένα με λουλούδια! Ήταν το Καλοκαίρι!


Ο Γκλούσκαπ κοντοστάθηκε για μια στιγμή και έπειτα όρμησε μέσα στον κύκλο, την άρπαξε και έφυγε τρέχοντας, πριν προλάβουν να τον εμποδίσουν οι άλλες νεράιδες. Μαζί ταξίδεψαν μέχρι το σπίτι του Χειμώνα.

 

Ο Χειμώνας καλωσόρισε πάλι τον Γκλούσκαπ και, κρυφά, λογάριαζε να τον ξαναμαγέψει.

Όμως αυτή τη φορά τα μάγια δεν έπιασαν. Η δύναμη του Καλοκαιριού τα διέλυσε. H θέρμη του ζέστανε την καλύβα, κι ο ιδρώτας άρχισε να τρέχει ποτάμι από το κορμί του Χειμώνα, που έλιωνε σιγά σιγά, όπως έλιωναν και οι παγωμένοι τοίχοι της καλύβας του! Το χιόνι έγινε νερό κι έπεσε στο ποτάμι,
παρασέρνοντας τα πεθαμένα φύλλα. Η Φύση ξύπνησε, η γη πρασίνισε και γέμισε λουλούδια, ζώα και πουλιά βγήκαν από τις φωλιές τους, και ο τόπος γέμισε από το βούισμα των εντόμων. Τα δάκρυα του γερο- Χειμώνα έρρεαν πυκνά, καθώς έβλεπε τη δύναμή του να χάνεται.

Τότε το Καλοκαίρι του είπε:

- Τώρα που ένιωσες τη δύναμή μου, θα κάνουμε συμφωνία: θα σου παραχωρήσω όλη τη χώρα που βρίσκεται στο μακρινό Βορρά. Θα είναι όλη δική σου και εκεί δεν θα έρθω ποτέ να σε ενοχλήσω. Έξι μήνες το χρόνο θα

μπορείς να έρχεσαι στη χώρα του Γκλούσκαπ, αλλά θα φροντίζεις ώστε η δύναμή σου να είναι ήπια. Τους υπόλοιπους έξι μήνες θα έρχομαι εγώ από το Νότο και θα ορίζω τη χώρα του.

Ο γερο- Χειμώνας δε μπορούσε να κάνει αλλιώς παρά να δεχτεί. Από τότε έρχεται στη χώρα του Γκλούσκαπ κάθε έξι μήνες, φροντίζοντας να είναι μαλακός. Κι όταν αυτός έρχεται, το Καλοκαίρι επιστρέφει στη ζεστή του χώρα. Μόλις περάσουν οι έξι μήνες, το Καλοκαίρι έρχεται πάλι να διώξει το Χειμώνα και να δώσει τη χαρά στη χώρα της Ανατολής, όπου ζουν ακόμα τα Παιδιά του Φωτός.



(πηγή: www.firstpeople.us, an Algonquin Legend, “How Glooscap found the Summer”. Μετάφραση και διασκευή Άννα Αλιφραγκή.

Αυτό το παραμύθι βρίσκεται και στο βιβλίο «Παραμύθια των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής, εκδόσεις Απόπειρα).

πηγή φωτο 1:http://compendium.carolan.info/PanOpticon/Santa.htm.

πηγή φωτο 2:Priscilla Hernandez, http://www.yidneth.com/?pag=aboutart